Bulgaristan Türklerinin Özgür Sesi
Devlet çingenelerin toplumla bütünleşmesi konusuna yeteri kadar önem vermiyor. Çingenelerin entegrasyonundan sorumlu bakanlıklar pasif kalıyor. 2006 yılında ilerleme kaydeden ve bu yönde en sıkı çalışan kurum olarak Çalışma ve Sosyal İşler Bakanlığı bu konudaki tek istisnayı teşkil ediyor. Bulgar kurumlarının çingeneler topluluğunun sorunlarını çözme teşebbüslerine çingenelerin kendileri dahil edilmiyor. Bütün bu sonuçlara 206 yılına ilişkin Bulgaristan'daki çingenelerin entegrasyonu konulu raporda varılıyor. Söz konusu rapor "Amalipe" Etnik guruplar arası diyalog ve hoşgörü merkezinin geniş kapsamlı araştırması olarak ortaya çıktı.
Araştırma çingene halkının yaşadığı Bulgaristan'ın 17 değişik ilçesinde yapıldı. Bu sorunun ele alındığı foruma katılan milletvekili Mariya Kapon'a göre, çingenelerin toplumla bütünleşmesi konusu iki taraflı bir süreçtir - bir tarafta somut önlemler alan devlet var, diğer tarafta da toplumla bütünleşmeyi istemesi gereken çingeneler var.
"Amalipe" merkezi başkan yardımcısı Teodora Krumova'ya göre, "Çingeneler topluluğundan bahsederken bu topluluğu bir bütün olarak ele almamalıyız. Çingene topluluğu bir çok guruba ayrılıyor ve bu guruplar arasında ciddi farklıklar var. Dolayısıyla çingenelere yönelik politikaların etkili olması için bu farklıkların dikkate alınması gerekiyor. "Amalipe" merkezi tamamen çingene kadınlarını ele alan büyük bir araştırmayı bitirmek üzere. Bu araştırma, özellikle Hıristiyan çingeneler arasında kadınların toplumsal yaşamla bütünleşme hazırlığı ve arzusunun oldukça fazla olduğunu gösteriyor. Müslüman çingeneler arasında bu hazırlık derecesi ve arzunun daha düşük boyutlarda olduğu görülüyor. Dolayısıyla Müslüman çingenelerle çalışmalarda eğitim düzeyinin arttırılması konusuna ağırlık verilmelidir.
Çingeneler topluluğunun temsilcilerinin en sık karşılaştığı sorunlar eğitim, sağlık ve istihdamla ilgili. Çingene kadınların çoğu ömürleri boyunca hiç çalışmamış. Teodora Krumova'ya göre, bunun nedeni sadece çingenelerin geleneklerinden kaynaklanmıyor. Asıl neden çingene kadınlarının bir kez kadın olarak, bir kez de çingene olarak ayrımcılığa maruz kalmış olmasıdır. Reşit yaşını doldurmuş çingenelerin yarısından fazlası işsiz. Çingeneler arasındaki yoksulluk seviyesi de bundan kaynaklanıyor. Çingeneler, kendilerine yönelik geliştirilen programların bir kısmına güvenemiyor ve onların düşünce tarzını değiştirmeye yol açmayacağına inanıyor. Teodora Krumova, görüştükleri çingenelerin büyük kısmının eğitim programlarına sırf yardımların kesilmemesi için katıldıklarını belirtiyor. Dolayısıyla bu tür programlar yapıcı olmak yerine yıkıcı sonuç veriyor. 2006 yılında çingenelerin yaşama koşullarının iyileşmesine yönelik program geliştirilmesi olumlu bir adım olarak nitelendiriliyor. Sivil toplum örgütü "Amalipe"nin raporuna göre, çingenelerin toplumla bütünleşmesi süreci2006 yılında 4 ana sorunla karşılaşmış. Bu sorunlar entegrasyonu sağlayacak uygun idari ve mevzuat çerçevesinin yokluğu, tahsis edilen finansmanın gereğin çok altında olması, ilgili kurumların entegrasyon için uygun mekanizma ve uygulamalar yaratmış olmaması ve en sonunda konuyla ilgili çingeneler tarafından yeteri kadar lobicilik yapılmaması olarak sıralanabilir.
